en jalali 1401 9 1 gregorian 2022 12 1 11 4 online 1 fulltext

en پیامدهای روانی واکسیناسیون کووید-19 No Abstract COVID-19, Vaccine, Depression, Anxiety, Stress کووید-19, واکسن, افسردگی, اضطراب, استرس 232 234 http://jhr.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1837-2&slc_lang=en&sid=1 2022/11/5 1401/8/14 2023/01/1 1401/10/11 Farzin Bagheri Sheykhangafshe Department of Psychology, Faculty of Humanities, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran فرزین باقری شیخانگفشه farzinbagheri73@gmail.com 0000-0002-3435-3870 Yes گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران Zeinab Sayarfard Department of Psychology, Faculty of Humanities, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran زینب سیار فرد zeinab.sayarfard@gmail.com 0000-0002-0702-9821 No گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

fa بررسی علل عدم رعایت پروتکل های بهداشتی در دوران همه گیری کووید-19 No Abstract Management, Health, Health Protocols, COVID-19. 235 237 http://jhr.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1850-1&slc_lang=en&sid=1 2022/11/52021/10/16 1400/7/24 2023/01/12022/12/19 1401/9/28 Khalil Kalavani Department of Healthcare Management, Health Policy and Health Economics, School of Management and Medical Information, Kerman University of Medical Sciences, Kerman, Iran خلیل کلوانی modirtbzmed@gmail.com 0000-0002-7869-7931 No گروه مدیریت بهداشت و درمان، سیاست سلامت و اقتصاد سلامت، دانشکده مدیریت و اطلاعات پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران Zahra Zare Department of Healthcare Management, Health Policy and Health Economics, School of Management and Medical Information, Shiraz University of Medical Sciences, Shiraz, Iran زهرا زارع Zahra.zare1993@gmail.com 0000-0001-6778-8267 No گروه مدیریت بهداشت و درمان، سیاست سلامت و اقتصاد سلامت، دانشکده مدیریت و اطلاعات پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران. Mahdiyeh Heydari Department of Health Management and Economics, School of Public Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran مهدیه حیدری m.heydari8994@gmail.com 0000-0002-0960-6290 Yes گروه مدیریت و اقتصاد سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران

en تاثیر ماسک صورت بر ارتباط با بیماران اعصاب و روان No Abstract   Psychiatry, Masks, COVID-19 روانپزشکی, ماسک, COVID-19 238 239 http://jhr.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1810-1&slc_lang=en&sid=1 2022/11/52021/10/162022/07/28 1401/5/6 2023/01/12022/12/192022/12/19 1401/9/28 Reza Bidaki Department of Psychiatry , Research Center of Addiction and Behavioral Science, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences Yazd, Yazd, Iran رضا بیدکی reza_bidaki@yahoo.com 0000-0002-5482-9143 No گروه روانپزشکی، مرکز تحقیقات اعتیاد و علوم رفتاری، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد، یزد، ایران. Stare Kashkouli Department of psychology, Islamic Azad University, Isfahan (Khorasgan) Branch, Isfahan, Iran ستاره کشکولی mojtaba.mahmoudi.nurse@gmail.com 0000-0001-9285-8503 No گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران Mojtaba Mahmodi Department of psychiatric nursing , Kerman University of Medical Sciences, Kerman, Iran مجتبی محمودی starkashkouli8018131380@yahoo.com 0000-0002-3669-5794 No گروه پرستاری روانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران Atena Dadgari Department of Nursing, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences Yazd, Yazd, Iran اتنا دادگری a.dadgari30@gmail.com 0000-0002-6311-6479 Yes گروه پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد، یزد، ایران

en برآورد امید به زندگی در بدو تولد در استان های ایران طی سال های 95-1390 زمینه و هدف: امید به زندگی در بدو تولد یک شاخص مفید از مرگ و میر در یک جمعیت در یک مقطع زمانی خاص است. با توجه به پوشش ناقص و متفاوت داده های مرگ و میر در استان های ایران، ایجاد جدول زندگی بدون تصحیح داده ها می تواند نتایج گمراه کننده ای داشته باشد. در این مطالعه پس از ارزیابی و تصحیح داده های مرگ و میر، امید به زندگی در سطح ملی و استانی برای دوره 95-1390 برآورد شده است. روش کار: این یک تحلیل مقطعی بود. در بازه زمانی 1390 تا 1395، داده های مرگ و میر بر حسب سن و جنس (2051602 فوت) از سازمان ثبت احوال کشور و داده های جمعیت بر حسب سن و جنس از مرکز آمار ایران به دست آمده است. پس از ارزیابی و تصحیح داده های مرگ و میر کودکان و بزرگسالان، با استفاده از تکنیک جدول زندگی، امید به زندگی در بدو تولد برای استان های ایران بر اساس جنسیت محاسبه شد. یافته‌ها: میزان ثبت فوت مردان و زنان طی سال‌های 95-1390 در سطح کشور به ترتیب 93 درصد و 85 درصد بوده است. همچنین دامنه این پوشش برای استان ها بین 70 تا 98 درصد بوده است. امید به زندگی در هنگام تولد برای مردان 73.1 و برای زنان 76 سال بود. اصفهان (9/77 برای دختران و 8/74 برای پسران) بیشترین امید به زندگی در بدو تولد و کمترین میزان امید به زندگی در استان سیستان و بلوچستان (4/70 برای زنان و 2/69 برای پسران) بود. نتیجه‌گیری: با توجه به اینکه بین امید به زندگی زنان و مردان در استان‌های ایران تفاوت‌های مهمی وجود دارد، شناسایی علل تفاوت‌های استانی در زمینه امید به زندگی در استان‌های ایران می‌تواند در نهایت منجر به بهبود امید به زندگی در سطح کشور شود. Background: Life expectancy at birth is a useful indicator of mortality across a population at a particular point in time. Due to the incomplete and different coverage of mortality data in the provinces of Iran, constructing a life table without data correction can have misleading results. In this study, after evaluating and correcting the mortality data, life expectancy at the national and provincial levels for the period 2011-16 has been estimated. Methods: This was a cross-sectional study. Regarding the period 2011 to 2016, mortality data were obtained by age and sex (2051602 deaths) from the National Organization for Civil Registration, and the population data were obtained by age and sex from the Statistics Center of Iran. After evaluating and correcting the mortality data regarding children and adults, through the life table technique, life expectancy at birth for the provinces Iran was calculated by sex. Results: The death registration regarding men and women, during 2011-2016, in the national level was 93% and 85% respectively. Moreover, the range of this coverage for the provinces has been between 70% and 98%. The life expectancy at birth for men was 73.1, and for women it was 76 years. Isfahan (77.9 for females and 74.8 for males) had the highest level of life expectancy at birth, and the lowest level was in Sistan and Baluchestan province (70.4 for females and 69.2 for males). Conclusion: Considering that there are important differences between the life expectancy of men and women in the provinces of Iran, identifying the causes of provincial differences in regarding life expectancy in the provinces of Iran can ultimately lead to improved life expectancy at the national level. Mortality, Life Table, Life Expectancy, Iran مرگ و میر, جدول زندگی, امید به زندگی, ایران 240 248 http://jhr.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1214-2&slc_lang=en&sid=1 2022/11/52021/10/162022/07/282021/08/7 1400/5/16 2023/01/12022/12/192022/12/192022/11/19 1401/8/28 Mohammad Sasanipour National Institute for Population Research, Tehran, Iran محمد ساسانی پور sasanipourm@gmail.com 0000-0003-3807-9132 Yes موسسه تحقیقات جمعیت کشور، تهران، ایران

en رابطه سبک های دلبستگی کودکان، سبک های فرزندپروری و وضعیت اجتماعی-اقتصادی والدین زمینه و هدف: وضعیت اجتماعی-اقتصادی خانواده ممکن است به طور قابل توجهی بر سبک فرزند پروری تأثیر بگذارد. بنابراین، این پژوهش با هدف بررسی رابطه سبک های دلبستگی کودکان 7 تا 12 ساله، سبک های فرزندپروری و وضعیت اجتماعی-اقتصادی والدین انجام شد. روش کار: این مطالعه از نوع مقطعی و از نوع همبستگی بود. جامعه مورد مطالعه شامل 7 تا 12 کودک شاغل در مدارس ابتدایی شهر تهران در سال 1390 بود. نمونه ای متشکل از 95 نفر به روش نمونه گیری تصادفی انتخاب و با پرسشنامه های وضعیت اجتماعی-اقتصادی (SE) (قدرت نما، 1392)، سبک فرزندپروری PS) (Baumrind، 1973)، پیوست مرکز خویشاوندی (KCA) (Halpern and Kappenberg، 2006). اطلاعات به دست آمده از نمونه ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و با استفاده از نرم افزار SPSS 22 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. سطح معنی داری 5 درصد در نظر گرفته شد. یافته‌ها: بین سبک‌های دلبستگی فرزندان و سبک‌های فرزندپروری و وضعیت اقتصادی-اجتماعی والدین همبستگی معنی‌داری وجود داشت (01/0>p، 284/0-=r). در سبک های فرزندپروری بین سبک فرزندپروری مقتدرانه با سازگاری مثبت (05/0p<، 258/0-r=)، واکنش پذیری عاطفی (05/0>p، 218/0=r)، رفتار منفی (394/0=r، 05/0p<) رابطه معناداری وجود داشت. 0.01) و فاصله گرفتن از حمایت مراقب (r=.407، p<0.01). همچنین بین سازگاری مستبدانه و مثبت (r=.315، p<0.01)، رفتار منفی (r= -.311، p<0.01)، فاصله گرفتن از حمایت مراقب (r= -.379، p<0.01) وجود داشت. ). بین رفتار سهل گیرانه و منفی رابطه معنی داری مشاهده شد (232/0=r و 05/0p<). نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد هر دو سبک فرزندپروری مقتدرانه و سهل‌انگیز ناکارآمد هستند. آنها به دلیل سبک های دلبستگی خود باعث بروز مسائل رفتاری و عاطفی متفاوتی در کودکان می شوند. Background: Family's socio-economic status may significantly influence parenting style. Therefore, this study aimed to investigate the relationship between attachment styles of 7 to 12-year-old children, parenting styles, and the socio-economic status of parents. Methods: This was a cross-sectional and correlational study. The study population included 7 to 12 children who studied in elementary schools of Tehran in 2021. A sample of 95 individuals were selected by random sampling method and evaluated by questionares regarding Socio-Economic status (SE) (Ghodratnama, 2013), Parenting Style (PS) (Baumrind, 1973), Kinship Center Attachment (KCA) (Halpern and Kappenberg, 2006). The information obtained from the samples was analysed by Pearson correlation coefficient through SPSS 22 software. The level of significance was considered 5%. Results: There was a a significant correlation between the attachment styles of the children and parenting styles and the socio-economic status of parents (r= -.284, p<0.01). In parenting styles there was a significant relationship between authoritive parenting style and positive adjustment (r= -.258, p<0.05), emotional reactivity (r= .218, p<0.05), negative behaviour (r= .394, p<0.01) and distancing from caregiver support (r= .407, p<0.01). There was also a significant relationship between authoritarian and positive adjustment (r= .315, p<0.01), negative behaviour (r= -.311, p<0.01), distancing from caregiver support (r= -.379, p<0.01). A significant relationship was observed between permissive and negative behavior (r= .232, p<0.05). Conclusion: Both authoritative and permissive parenting styles seem to be dysfunctional. They cause different behavioural and emotional issues in children due to their attachment styles. Object Attachment, Parenting, Social Class دلبستگی شیء, فرزندپروری, طبقه اجتماعی 249 255 http://jhr.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1338-2&slc_lang=en&sid=1 2022/11/52021/10/162022/07/282021/08/72022/04/3 1401/1/14 2023/01/12022/12/192022/12/192022/11/192022/12/19 1401/9/28 Asie Eftekhari Department Clinical Psychology, School of Medicine, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran اسیه افتخاری asie.eftekhari@gmail.com 0000-0003-3951-4810 No گروه روانشناسی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران Maryam Bakhtiari Department Clinical Psychology, School of Medicine, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran مریم بختیاری Maryam_bakhtiyari@sbmu.ac.ir 0000-0002-5106-9775 Yes گروه روانشناسی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران Amir Sam Kianimoghadam Department Clinical Psychology, School of Medicine, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran امیرسام کیانی مقدم as.kianimoghadam@gmail.com 0000-0001-8686-523x No گروه روانشناسی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران

en ارزیابی علائم یائسگی در بین زنان ساکن در محله های فقیر نشین شهری زمینه و هدف: یائسگی یک تغییر فیزیولوژیکی طبیعی و یک انتقال مهم در زندگی زنان است. شروع یائسگی پیامدهای مهمی بر باروری و سلامت زنان دارد. علائم یائسگی از نظر شدت متفاوت است و ممکن است کیفیت زندگی را کاهش دهد، زیرا اکثر زنان هنوز برای این علائم درمان نمی‌کنند زیرا اکثر زنان هندی سابقه انکار و بی‌توجهی دارند. این مطالعه به منظور بررسی شیوع علائم یائسگی در بین زنان مقاوم در محله های فقیر نشین شهری انجام شد. روش کار: این مطالعه مقطعی مبتنی بر جامعه بر روی 334 زن یائسه (60-45) ساکن محله های فقیر نشین شهری به روش نمونه گیری تصادفی سیستماتیک انجام شد. مقیاس رتبه بندی یائسگی (MRS) برای ارزیابی علائم پس از یائسگی استفاده شد. معاینه فیزیکی عمومی انجام شد و اندازه گیری های آنتروپومتریک ثبت شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 20 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج به صورت آمار توصیفی (میانگین (SD)، فراوانی (%)) و برای یافتن ارتباط بین دو ویژگی از آزمون کای اسکوئر استفاده شد. یافته‌ها: 76/69 درصد از شرکت‌کنندگان علائم خفیف، 95/23 درصد علائم متوسط و تنها 1/2 درصد علائم شدید داشتند. شیوع علائم جسمی 93.11 درصد، علائم روانی 85.33 درصد و علائم ادراری تناسلی 33.53 درصد بود. 44.31٪ از زنان از کلاس 4 SES از علائم خفیف تا شدید رنج می بردند و پس از آن کلاس 3 با 20.06٪ (0.00005=p) قرار گرفتند. 73.86 درصد از خانواده های هسته ای و 66.67 درصد برای سه نسل در خانواده خود از علائم خفیف رنج می بردند (0001/0=p). نتیجه‌گیری: شیوع علائم جسمی پس از یائسگی در مقایسه با روان‌شناختی و ادراری-تناسلی با استفاده از MRS بالا بود. عواملی مانند سن، وضعیت اقتصادی-اجتماعی ضعیف، وضعیت تأهل و تحصیلات در علائم یائسگی نقش داشتند. اقدامات لازم برای تشخیص زودهنگام علائم و درمان انجام شود. برای دستیابی به این هدف، دولت، سازمان‌های خصوصی و داوطلبانه می‌توانند در سریع‌ترین زمان ممکن کلینیک‌های پس از یائسگی را در تمام سطوح مراقبت‌های بهداشتی ایجاد کنند. Background: Menopause is a normal physiological change and an important transition in women’s life. Onset of menopause has important implications on women’s fertility and health. Menopausal symptoms vary in severity and may decrease quality of life Thise is, because the majority of women still do not take treatment for these symptoms as most Indian women have a history of self-denial and neglect. This study is conducted to find the prevalence of postmenopausal symptoms among women resisting in urban slums Methods: This was a community based, cross-sectional study conducted among 334 postmenopausal women (45-60) residing in urban slums by systematic random sampling. Menopause Rating Scale (MRS) was used to assess postmenopausal symptoms Pre-designed, pre-tested proforma was used for collecting data to identify the factors affecting it. General physical examination was carried out and anthropometric measurements were recorded. Data were   analysed using SPSS software version 20. Results were expressed as descriptive statistics (Mean (SD), Frequency (%)) and Chi-square test was used to find the association between two attributes. Results: 69.76% of participants had mild symptoms, 23.95% moderate symptoms and only 2.1% suffered from severe symptoms.   Prevalence of somatic symptoms was 93.11%, psychological symptoms 85.33% and urogenital symptoms was 33.53%. 44.31% of women from class 4 of SES suffered from mild to severe symptoms, followed by class 3 with 20.06% (p= 0.00005). 73.86% from nuclear families and 66.67% for three generations in their families suffered from mild symptoms (p=0.0001) Conclusion: The prevalence of somatic postmenopausal symptoms was high compared to psychological and urogenital using MRS. Factors like age, poor socio-economic status, marital and educational status played a role in postmenopausal symptoms. Measures should be taken for early recognition of symptoms and treatment. To achieve this, the government, private, and voluntary organizations can establish postmenopausal clinics as soon as possible at the earliest at all levels of healthcare. Menopause Rating Scale, Menopause, Slums, Symptoms, Urban, Women. مقیاس رتبه بندی یائسگی, یائسگی, زاغه ها, علائم, شهری, زنان. 256 261 http://jhr.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1751-1&slc_lang=en&sid=1 2022/11/52021/10/162022/07/282021/08/72022/04/32022/03/1 1400/12/10 2023/01/12022/12/192022/12/192022/11/192022/12/192022/12/25 1401/10/4 Vijayalaxmi Mangasuli Department of Community Medicine, Basaveshwara Medical College & Hospital, Chitradurga, India ویجایالاکسمی مانگاسولی dr.vijugokak@gmail.com 0000-0002-2861-2012 No گروه پزشکی اجتماعی، کالج و بیمارستان پزشکی باساوشوارا، چیترادورگا، هند Mayur Sherkhane Department of Community Medicine , SDM College of Medical Sciences and Hospital, Shri Dharmasthala Manjunatheshwar University, Dharwad, Karnataka, India مایور شرخانه drmayurss@gmail.com 0000-0003-4650-8590 Yes گروه پزشکی اجتماعی، کالج علوم پزشکی و بیمارستان SDM، دانشگاه شری دارماستالا مانجوناتشوار، درواد، کارناتاکا، هند

en بررسی نابرابری توزیع سلامت در استان های ایران در برنامه پنجم توسعه (94-1390) زمینه و هدف: سلامت، هم از نظر جسمی و هم از نظر روحی، سطح سرمایه انسانی را بالا می برد. این مطالعه با هدف به چالش کشیدن عملکرد برنامه پنجم توسعه (94-1390) در خصوص نابرابری در توزیع امکانات بهداشتی در بین استان های کشور انجام شده است. روش کار: این مطالعه از نوع مقطعی تحلیلی است. در این پژوهش با استفاده از روش TOPSIS و با استفاده از شاخص ضریب جینی و نسبت‌های نابرابری، توزیع امکانات بهداشتی در بین استان‌های کشور مورد ارزیابی قرار گرفت. همچنین برای تعیین درجه توسعه سلامت در بین استان های کشور از 13 شاخص شامل سرانه بیمارستان، سرانه تخت بیمارستان، سرانه خانه بهداشت، سرانه مرکز بهداشت، سرانه آزمایشگاه، سرانه داروخانه، سرانه پزشک عمومی. سرانه پزشک متخصص و سایر کارکنان مراقبت های بهداشتی سرانه استفاده شد. نرم افزار مورد استفاده در این تحقیق SPSS 25 می باشد. یافته‌ها: نتایج نشان می‌دهد که در سال 1390، استان‌های تهران، خراسان رضوی و اصفهان در بالاترین سطح و استان‌های خراسان جنوبی، ایلام و کهگیلویه و بویراحمد در پایین‌ترین سطح از این نظر قرار داشتند. در حالی که در سال 1394 استان های تهران، خراسان رضوی جایگاه قبلی خود را حفظ کردند و استان فارس در جایگاه سوم قرار گرفت. استان ایلام همچنان در پایین ترین سطح قرار داشت. ضریب جینی توزیع تسهیلات بهداشتی در بین استان‌های کشور در سال 1390 برابر 0.49 و در سال 1394 به 0.52 افزایش یافت. و 2015 به ترتیب برابر با 32 و 37 بوده است. نتیجه‌گیری: شدت نابرابری امکانات بهداشتی در بین استان‌های کشور طی برنامه پنجم تشدید شده است. نتایج نشان می‌دهد که استان‌ها از نظر موقعیت دسترسی به امکانات بهداشتی تفاوت معناداری دارند و این نشان‌دهنده توزیع یکسان امکانات بهداشتی در بین استان‌های کشور است. Background: Health, both physically and mentally, raises the level of human capital. This study aims to challenge the performance of the Fifth Development Plan (2011-2015) regarding inequality in the distribution of health facilities among the provinces of the country.  Methods: This study is analytical cross sectional. In this research, using the TOPSIS method and using the Gini coefficient index and inequality ratios, was evaluated the distribution of health facilities among the provinces of the country. Also, to determine the degree of health development among the provinces of the country, from 13 indices including hospital per capita, hospital bed per capita, health house per capita, health center per capita, laboratory per capita, pharmacy per capita, general practitioner per capita, specialist physician per capita and other health care staff per capita were used. The software used in this research is SPSS 25. Results: The results show that in 2011, the provinces of Tehran, Khorasan Razavi and Isfahan were at the highest level and the provinces of South Khorasan, Ilam and Kohgiluyeh and Boyer-Ahmad were at the lowest level in this regard. While, in 2015, the provinces of Tehran, Khorasan Razavi maintained their previous position and Fars province was in the third place. The province of Ilam, was still at the lowest level. The Gini coefficient of distribution of health facilities among the provinces of the country in 2011 was 0.49, and increased to 0.52 in 2015. The share ratio of the top 20% to the bottom 20% among the provinces in terms of enjoying health facilities in 2011 and 2015 was equal to 32 and 37, respectively. Conclusion: The severity of inequality of health facilities among the provinces of the country has intensified during the Fifth Plan. The results show that the provinces have a significant difference in their position in access to health facilities and this indicates equal distribution of health facilities among the provinces of the country.   Provinces of the Country, TOPSIS Method, Gini Coefficient, Inequality, Health Distribution, Development Plan استان های کشور, روش تاپسیس, ضریب جینی, نابرابری, توزیع سلامت, برنامه توسعه 262 276 http://jhr.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1756-1&slc_lang=en&sid=1 2022/11/52021/10/162022/07/282021/08/72022/04/32022/03/12021/12/20 1400/9/29 2023/01/12022/12/192022/12/192022/11/192022/12/192022/12/252022/03/1 1400/12/10 Mansour Mahinizadeh Department Economics, Faculty of Economics, Management and Accounting, Yazd University, Yazd, Iran. منصور مهینی زاده mahinizadeh@yazd.ac.ir 0000-0002-4442-234X Yes دانشگاه یزد MohammadReza Pourghorban Department Economics, Payame Noor University of Babol, Babol, Iran. محمدرضا پورقربان poorghorban@gmail.com 0000-0003-3250-2550 No دانشگاه پیام نور

en مقایسه اثربخشی زوج درمانی متمرکز عاطفی و درمان زوج شناختی-رفتاری در بخشش و صمیمیت زناشویی زنان تحت تأثیر خیانت در مشهد  سابقه و هدف: تجربه خیانت بسیار دردناک است و منجر به عواقب منفی جدی در بین زوجین می شود. هدف این پژوهش مقایسه اثربخشی زوج درمانی متمرکز بر هیجان (EFT) و زوج درمانی شناختی- رفتاری (CBT) بر بخشش و صمیمیت زناشویی زنان آسیب دیده از خیانت است. روش کار: این پژوهش از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون پس آزمون بود. جامعه آماری شامل کلیه زنان مبتلا به خیانت مراجعه کننده به مرکز مشاوره اندیشه و تفکور در سه ماهه اول سال 1399 در شهر مشهد بود. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران برای هر گروه 15 نفر تعیین شد. از این جامعه آماری، 45 نفر به روش هدفمند و بر اساس معیارهای ورود انتخاب شدند و به طور تصادفی در سه گروه CBT (15=N)، EFT (15=N) و گروه کنترل (15=N) جایگزین شدند. کلیه شرکت کنندگان قبل، بعد و دو ماه بعد از مداخله با بخشش زناشویی و واکر و تامپسون (1983) و مقیاس صمیمیت زناشویی (MIS) مورد ارزیابی قرار گرفتند. تجزیه و تحلیل واریانس اندازه گیری مکرر یافته‌ها: میانگین سنی شرکت‌کنندگان 03/5 ± 11/33 سال و مدت ازدواج 89/2±23/6 سال بود. نتایج نشان داد که بخشش و صمیمیت زناشویی در گروه های CBT و EFT نسبت به گروه کنترل به طور معنی داری افزایش یافته است (001/0 P<). EFT اثربخشی بالاتری نسبت به CBT در افزایش بخشش و صمیمیت نشان داد (05/0 > P). نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌ها، CBT و EFT در بهبود صمیمیت و بخشش بین زوجین اثربخشی دارند. با مقایسه مداخلات، EFT اثربخشی بالاتری را نشان داد. بنابراین پیشنهاد می شود از تکنیک های هیجان محور برای بهبود روابط زوجین استفاده شود. علاوه بر این، با توجه به اثربخشی هر دو درمان، می توان از یک رویکرد یکپارچه در مطالعات آتی استفاده کرد. Background: The experience of infidelity is very painful and leads to serious negative consequence among couples. The aim of this study is to compare the effectiveness of emotionally focused couple therapy (EFT) and cognitive-behavioral couple therapy (CBT) on forgiveness and marital intimacy of women affected by infidelity. Methods: This was a quasi-experimental study with a pre-posttest design. The statistical population included all the infidelity-affected women referred to Andishe and Tafakor counseling center in the first quarter of 2020 in Mashhad city. The sample size was determined by Cochran formula as 15 participants for each group. From this statistical population, 45 people were selected by purposive method based on inclusion criteria and were randomly replaced in three groups of CBT (N=15), EFT (N=15), and the control group (N=15. They did not receive any intervention. All participants were assessed before, after, and two months after the intervention with the marital forgiveness and Walker and Thompson's (1983) and marital intimacy scale (MIS). The obtained data were analyzed in SPSS-20 by statistical methods of the repeated measure analysis of variance. Results: The mean age of participants was 33.11 ±5.03, and their marriage duration was 6.23±2.89.  The results demonstrated forgiveness and marital intimacy were significantly increased in CBT and EFT groups compared to the control group (P <0.001). EFT showed higher effectiveness than CBT in enhancement of forgiveness and intimacy (P <0.05). Conclusion: According to the findings, CBT and EFT indicated efficacy in improvement of intimacy and forgiveness between couples. By comparing interventions, EFT showed higher effectiveness. Therefore, it is suggested to use emotion-focused techniques to improve the relationship of couple. In addition, considering the effectiveness of both treatments, an integrated approach can be used in future studies.   Forgiveness, Cognitive-Behavior Therapy, Intimacy, Emotion, Couple Therapy 277 286 http://jhr.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1903-1&slc_lang=en&sid=1 2022/11/52021/10/162022/07/282021/08/72022/04/32022/03/12021/12/202022/06/30 1401/4/9 2023/01/12022/12/192022/12/192022/11/192022/12/192022/12/252022/03/12022/12/19 1401/9/28 Maryam Asvadi Department of Psychology, Faculty of Humanities, Islamic Azad University of Bojnourd, Bojnourd, Iran مریم اسودی m.asvadi2@gmail.com 0000-0002-4149-1403 No گروه روانشناسی، گروه علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بجنورد، بجنورد، ایران Abolfazl Bakhshipoor Department of Psychology, Faculty of Humanities, Islamic Azad University of Bojnourd, Bojnourd, Iran ابولفضل بخشی پور ab8boj@gmail.com 0000-0003-0820-9274 Yes گروه روانشناسی،دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بجنورد، بجنورد، ایران Bibi Zohreh Razavi Tabadeghan Department of Psychology, Faculty of Humanities, Islamic Azad University of Bojnourd, Bojnourd, Iran بی بی زهره رضوی تبادگان razavi7585@gmail.com 0000-0002-6248-5557 No گروه روانشناسی، گروه علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بجنورد، بجنورد، ایران

en چالش های برنامه آموزش بهداشت روان عمومی با تاکید بر خودمراقبتی در مراقبت های اولیه بهداشتی: یک مطالعه کیفی زمینه و هدف: آموزش بهداشت روان با هدف افزایش سواد سلامت روان (MHL) و نقش مهمی بر سلامت روان اعضای جامعه ایفا می کند. اما اجرای آن در مراقبت های اولیه بهداشتی (PHC) با موانع و مشکلاتی مواجه است. لذا این مطالعه با هدف تبیین چالش های برنامه آموزش عمومی سلامت روان با تاکید بر خودمراقبتی در PHC ایران انجام شد. روش کار: این مطالعه کیفی با رویکرد تحلیل محتوا بود. نمونه پژوهش شامل 20 نفر از ذینفعان به روش نمونه گیری هدفمند با حداکثر تنوع بود. این مطالعه در تهران و البرز انجام شد. داده ها از طریق مصاحبه های عمیق و نیمه ساختاریافته جمع آوری و با رویکرد گرانهایم و لوندمن تحلیل شدند. یافته ها: با تجزیه و تحلیل داده ها، چالش ها در شش موضوع اصلی و 15 دسته طبقه بندی شدند. شش موضوع اصلی شامل چالش های آموزشی، ناکارآمدی روش آموزشی، همکاری نامناسب بین بخشی، چالش های زیرساختی، منابع ناکافی و موانع مشارکت در آموزش و پرورش بود. نتیجه‌گیری: با توجه به چالش‌ها و موانع چند بعدی، اصلاح و اتخاذ روش‌های اجرایی مناسب با استفاده از متخصصان سلامت روان ضروری به نظر می‌رسد. تحقیقات و سیاست‌های آینده می‌توانند راه‌هایی را برای بهینه‌سازی اجرای برنامه در PHC بررسی کنند. Background: Mental health education aims to increase mental health literacy (MHL) and plays a crucial role on mental health of community members. However, its implementation in primary health care (PHC) faces obstacles and problems. Therefore, this study was conducted to explain the challenges of the public mental health education program with an emphasis on self-care in Iran's PHC. Methods: This was a qualitative study with a content analysis approach. The research sample consisted of 20 stakeholders through purposive sampling with maximum diversity. This study was conducted in Tehran and Alborz, Iran. Data were collected through in-depth and semi-structured interviews and analyzed by Graneheim and Lundman approach. Results: By analyzing data, the challenges were categorized into six main themes and 15 categories. The six main themes included educational challenges, inefficiency of the educational method, unsuitable intersectoral collaboration, infrastructural challenges, inadequate resources and barriers to participation in education. Conclusions: Given multidimensionality challenges and obstacles, reform and adoption of appropriate implementation methods using mental health experts seem necessary. Future research and policies could explore ways to optimize program implementation in PHC.   Mental Health Education, Mental Health Literacy, Primary Health Care, Health Centers آموزش بهداشت روان, سواد سلامت روان, مراقبت های بهداشتی اولیه, مراکز بهداشتی 287 296 http://jhr.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1922-1&slc_lang=en&sid=1 2022/11/52021/10/162022/07/282021/08/72022/04/32022/03/12021/12/202022/06/302022/06/6 1401/3/16 2023/01/12022/12/192022/12/192022/11/192022/12/192022/12/252022/03/12022/12/192022/12/19 1401/9/28 Zahra Validabady Department Mental Health, School of Behavioral Sciences and Mental Health (Tehran Institute of Psychiatry), Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran زهرا ولیدآبادی validabady.z@iums.ac.ir 0000-0001-8660-0565 No گروه سلامت روان، دانشکده علوم رفتاری و سلامت روان( انستیتو روانپزشکی تهران)، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران Nadereh Memaryan Spiritual Health Research Center, Department of Mental Health, Faculty of Behavioral Sciences and Mental Health (Tehran Institute of Psychiatry), Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran نادره معماریان memaryan.n@iums.ac.ir 0000-0002-2067-1775 No مرکز تحقیقات سلامت معنوی، گروه سلامت روان، دانشکده علوم رفتاری و سلامت روان( انستیتو روانپزشکی تهران)، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران Morteza Naserbakht Mental Health Research Center, Psychosocial Health Research Institute, Iran University of Medical Science, Tehran, Iran مرتضی ناصر بخت Naserbakht.m@iums.ac.ir 0000-0003-1317-8468 No مرکز تحقیقات بهداشت روان، گروه سلامت روان، دانشکده علوم رفتاری و سلامت روان ( انستیتو روانپزشکی تهران)، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران. Atefeh Zandifar Social Determinants of Health Research Center, Department of Psychiatry, Imam Hossein Hospital, School of Medicine, Alborz University of Medical Sciences, Karaj, Iran. عاطفه زندی فر zandifaratefe@gmail.com 0000-0002-4725-1734 No گروه روانپزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی البرز، کرج، ایران Mozhgan Lotfi Department of Mental Health, School of Behavioural Sciences and Mental Health (Tehran Institute of Psychiatry), Iran University of Medical Sciences. مژگان لطفی lotfi.mo@iums.ac.ir 0000-0001-7540-0605 Yes استادیار روانشناسی بالینی، گروه سلامت روان، دانشکده علوم رفتاری و سلامت روان ( انستیتو روانپزشکی تهران)، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.

fa بررسی عوامل مرتبط با رشد کودکان در جنوب ایران زمینه و هدف: با توجه به اینکه تکامل جنبه های مختلف ذهنی شامل تغییرات جسمی، ذهنی، عاطفی و اجتماعی است. غربالگری وضعیت رشد کودکان می تواند از عوارض و اختلالات قابل توجه جلوگیری کند. بنابراین وضعیت رشد کودکان استان هرمزگان بر اساس پرسشنامه سنی و مراحل پرسشنامه سن و مراحل (ASQ) مورد بررسی قرار گرفت. روش کار: این مطالعه یک مطالعه تحلیلی بود که به روش مقطعی در آذرماه 1376 در واحدهای بهداشتی درمانی استان هرمزگان انجام شد. بر اساس نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای، اسامی 2260 کودک 60 ماهه (3 تا 5 ساله) از طریق سامانه یکپارچه سلامت استخراج شد. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه سن و مراحل (ASQ) برای سنجش رشد کودکان در پنج حوزه ارتباطی، حرکات بزرگ، حرکات ظریف، حل مسئله و مهارت های فردی-اجتماعی بود. داده‌های جمع‌آوری‌شده با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 22 و آزمون‌های آماری ANOVA، مجذور کای، میانگین انحراف معیار و درصد فراوانی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت (05/0>P). یافته‌ها: میانگین سنی کودکان مورد مطالعه 3/2 ± 14/3 سال بود. از 2260 کودک، 1036 نفر (8/45%) دختر و 1224 نفر (2/54%) پسر بودند. از نظر ارتباطی 1.5% موارد، حرکات ظریف 2%، 4.5% حرکات بزرگ، 3% حل مسئله و مهارتهای فردی-اجتماعی، 4% کودکان غیرطبیعی بودند. نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد که علیرغم رشد طبیعی در اکثر کودکان، تعدادی از کودکان حداقل در یک زمینه دارای اختلالات رشدی بودند. بنابراین، نیاز به برنامه‌هایی برای مقابله با عوامل خطر مرتبط و پیگیری مستمر از نظر توسعه این مناطق برای جلوگیری از عوارض آتی ضروری است. Background: Given that the evolution of various mental aspects includes physical, mental, emotional and social changes. Screening for the developmental status of children can prevent significant complications and disorders. Therefore, the developmental status of children in Hormozgan province was examined based on the ages and stages of questionnaire age and stages questionnaire (ASQ). Methods: This was an analytical study performed by a cross-sectional method in December 1997 in health units of Hormozgan province. Based on the cluster random sampling, the names of 2260 children aged 60 months (3 to 5) were extracted through the integrated health system. Data collection tool was age and stages questionnaire (ASQ) used to assess the development of children in five areas of communication, large movements, fine movements, problem solving and socio-personal skills. The collected data were analyzed using SPSS software version 22 and statistical tests, ANOVA, Chi-square, mean   standard deviation and frequency percentage (P<0.05). Results: The mean age of the children in the study was 3.14 ± 2.3. From 2260 children, 1036 (45.8%) were girls and 1224 (54.2%) were boys. In terms of communication, 1.5% cases, fine movements 2%, 4.5% large movements, 3% problem solving and socio-personal skills, 4% children were abnormal. Conclusion: The results showed that despite the normal development in most children, a number of children had developmental disorders in at least one area. Therefore, the need for programs to deal with related risk factors and continuous follow-up in terms of the development of these areas is essential to prevent future complications. Development, Child, ASQ, Children, Iran. رشد, کودک, ASQ, کودکان, ایران. 297 306 http://jhr.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1942-2&slc_lang=en&sid=1 2022/11/52021/10/162022/07/282021/08/72022/04/32022/03/12021/12/202022/06/302022/06/62022/07/11 1401/4/20 2023/01/12022/12/192022/12/192022/11/192022/12/192022/12/252022/03/12022/12/192022/12/192022/12/19 1401/9/28 Shirin Soltani Health Promotion Research Center, Hormozgan Health Research Institute, Hormozgan University of Medical Sciences, Bandar Abbas, Iran شیرین سلطانی shirinsoltani6@gmail.com 0000-0002-1709-5494 No مرکز تحقیقات ارتقای سلامت، پژوهشکده بهداشت هرمزگان، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران Ali Mouseli Health Promotion Research Center, Hormozgan Health Research Institute, Hormozgan University of Medical Sciences, Bandar Abbas, Iran علی موصلی mouseli136025@hums.ac.ir 0000-0003-0853-5184 No مرکز تحقیقات ارتقای سلامت، پژوهشکده بهداشت هرمزگان، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران. Zahra Mastaneh Health Promotion Research Center, Hormozgan Health Research Institute, Hormozgan University of Medical Sciences, Bandar Abbas, Iran زهرا مستانه zahra.mastaneh@hums.ac.ir 0000-0001-5256-2310 No مرکز تحقیقات ارتقای سلامت، پژوهشکده بهداشت هرمزگان، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران. Arezoo Mubarakabadi Mother and Child Care Research Center, Hormozgan University of Medical Sciences, Bandar Abbas, Iran ارزو مبارک ابادی arezo_mb48@yahoo.com 0000-0002-4919-397X No مرکز تحقیقات مراقبت مادر و کودک، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران. Soghra Kamali Mother and Child Care Research Center, Hormozgan University of Medical Sciences, Bandar Abbas, Iran. صغری کمالی ahadmahdi@yahoo.com 0000-0002-8553-5922 No مرکز تحقیقات مراقبت مادر و کودک، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران. Aboubakr Jafarnezhad Department of Epidemiology, Student Research Committee, Shiraz University of Medical Sciences, Shiraz, Iran ابوبکر جعفرنژاد ajafarnejad0@gmail.com 0000-0002-8794-7218 Yes گروه اپیدمیولوژی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران

fa الگوی ساختاری ارتباط بین سلامت معنوی و عزت نفس در دانشجویان دانشگاه فرهنگیان یزد و نقش میانجی سلامت عمومی زمینه و هدف: سلامت معنوی و روانی از مولفه های مؤثر بر عزت نفس و از ویژگی های ضروری هر معلمی است. این مطالعه با هدف بررسی رابطه سلامت معنوی و عزت نفس دانشجویان دانشگاه فرهنگیان یزد و نقش میانجی سلامت عمومی در سال تحصیلی 90-90 انجام شده است. روش کار: این مطالعه از نوع تحلیلی و مقطعی بود که بر روی کلیه دانشجویان معلم دانشگاه فرهنگیان یزد انجام شد. 323 نفر بر اساس فرمول کوکران به عنوان نمونه انتخاب شدند. داده ها از طریق مقیاس بهزیستی معنوی Paloutzian، R. F. و Ellison، C. W. (SWBS)، پرسشنامه سلامت عمومی گلدبرگ (GHQ-28) و پرسشنامه عزت نفس Coopersmith (CSEI) جمع آوری شد. برای تجزیه و تحلیل داده‌های تحقیق، ضریب همبستگی پیرسون، مدل‌سازی معادلات ساختاری مبتنی بر کوواریانس (CB-SEM)، تکنیک بوت استرپینگ و شاخص‌های برازش برای مدل‌سازی معادلات ساختاری از طریق SPSS و AMOS 24 در سطح معنی‌داری کمتر از 05/0 استفاده شد. یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که بین سلامت معنوی و سلامت عمومی (001/0p<، 316/0r=) و سلامت عمومی و عزت‌نفس (423/0r=، 001/0p<) همبستگی مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین بین سلامت معنوی و عزت نفس رابطه مثبت و معناداری وجود داشت (01/0p<، 339/0r=). یافته‌ها همچنین بر اهمیت نقش میانجی سلامت عمومی بین متغیرهای سلامت معنوی و عزت نفس تأکید کردند. نتیجه گیری: با توجه به رابطه معنادار، مثبت و قوی بین سلامت معنوی و سلامت عمومی و همچنین عزت نفس، توصیه می شود برای ارتقای سلامت معنوی و عمومی نوجوانان و افزایش عزت نفس آنان، برنامه های آموزشی مورد بازنگری و توجه بیشتر قرار گیرد. برای استخدام دانشجویان دانشگاه فرهنگیان پرداخت شود. Background: Spiritual and mental health are the components affecting self-esteem and a necessary feature of every teacher. This study aims at examining the association between spiritual health and self-esteem of students of Yazd Farhangian University and the mediating role of general health in the academic year 2020-2021. Methods: This was an analytical and cross-sectional study conducted on all the students-teachers of Yazd Farhangian University. 323 people were selected as a sample based on Cochran’s formula. Data were collected through the Paloutzian, R. F., and Ellison, C. W.’s Spiritual Well-Being Scale (SWBS), Goldberg's General Health Questionnaire (GHQ-28), and the Coopersmith Self-Esteem Inventory (CSEI). To analyze the research data, Pearson correlation coefficient, covariance-based structural equation modeling (CB-SEM), bootstrapping technique, and fit indices for structural equation modeling were employed through SPSS and AMOS 24 at a significance level of less than 0.05. Results: Findings revealed a positive and significant correlation between spiritual health and general health (r= 0.316, p<0/001), as well as between general health and self-esteem (r=0.423, p<0/001). Furthermore, there was a positive and significant association between spiritual health and self-esteem (r=0.339, p<0/01). The findings also emphasized the significance of the general health’s mediating role between the spiritual health and self-esteem variables. Conclusions: Considering the significant, positive and strong relationship between spiritual health and general health as well as self-esteem, it is recommended that to enhance the adolescents’ spiritual and general health and increase their self-esteem, educational programs be revised and more attention be paid to employ Farhangian University students.   Spiritual Health, General Health, Self-Esteem, Farhangian University سلامت معنوی, سلامت عمومی, عزت نفس, دانشگاه فرهنگیان 307 317 http://jhr.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1981-1&slc_lang=en&sid=1 2022/11/52021/10/162022/07/282021/08/72022/04/32022/03/12021/12/202022/06/302022/06/62022/07/112022/05/24 1401/3/3 2023/01/12022/12/192022/12/192022/11/192022/12/192022/12/252022/03/12022/12/192022/12/192022/12/192022/12/19 1401/9/28 Mahmoud Zare’ Jamalabadi Department of Educational Sciences, Farhangian University Yazd, Yazd, Iran محمود زارع جمال آبادی zaremahmoud059@gmail.com 0000-0002-8051-7426 Yes گروه علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان یزد، یزد، ایران Seyed Alireza Afshani Faculty of Social Sciences, University of Yazd, Yazd, Iran سید علیرضا افشانی arafshani@yahoo.com 0000-0002-2311-3329 No دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه یزد، یزد، ایران

en نقش تفاوت‌های قومیتی بر تجربه مصرف سیگار نوجوانان در ایران: مطالعه مقطعی شهر ورامین مقدمه: شرکت در فعالیت‌های اوقات فراغت با همسالان و جمع‌های خانوادگی مفید است، اما برخی فعالیت‌ها مانند سیگار کشیدن ممکن است باعث افزایش رفتارهای مضر برای سلامتی شوند. این اولین مطالعه ای است که به بررسی چگونگی درک دانش آموزان شهر ورامین، تهران، ایران از مصرف سیگار در اوقات فراغت می پردازد. روش کار: این مطالعه مقطعی در سال 1390 انجام شد و بر روی 319 نوجوان مدرسه‌ای (16 تا 18 ساله) شهرستان ورامین تهران انجام شد که پرسشنامه‌ای ناشناس خود ایفا در مورد مصرف مواد دخانی را تکمیل کردند. در مقیاس لیکرت پس از تکمیل پرسشنامه ها، داده ها با استفاده از آزمون های فراوانی (درصد)، t-test (دو نمونه ای مستقل)، تحلیل واریانس (ANOVA یک طرفه)، ضرایب همبستگی کندال و پیرسون و آزمون کای اسکوئر (کمتر) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. از 0.01). یافته‌ها: در مجموع، پنج قومیت در جمعیت هدف مورد بررسی قرار گرفتند. مصرف دخانیات در میان قومیت های عرب، فارس و لر به ترتیب با میانگین نمرات 4، 3.6 و 3.41 با میانگین نمرات 2.86، 2.36 و 2 بیشتر از سیگار در میان ترک ها، سایر اقوام و کردها بود. استعمال دخانیات در مجامع خانوادگی، سطوح بسیار پایین و پایین به ترتیب بیشترین فراوانی 72 و 61 را دارند، در حالی که سیگار کشیدن در جمع دوستان، سطوح متوسط و بالا به ترتیب بیشترین فراوانی را دارند، یعنی به ترتیب 99 و 57 با (Sig: 0.000). ) کمتر از 0.01 است. نتیجه‌گیری: این نیاز به هوشیاری و پاسخگویی به نابرابری‌های جنسیتی و قومیتی در رابطه با الگوی عوامل خطر و عوامل محافظتی را تقویت می‌کند. بنابراین، فعالیت های اوقات فراغت و قومیت ممکن است عوامل کلیدی برای تنظیم برنامه های پیشگیری با ویژگی ها و نیازهای منحصر به فرد آنها باشد. Background: Participation in leisure activities with peers and family gatherings is beneficial, but some activities such as smoking, may increase harmful health behaviors. This is the first study which investigates how students in Varamin, Tehran, Iran, perceive smoking during their leisure time. Methods: This cross-sectional study was conducted in 2021 and involved 319 school-going adolescents in Varamin County, Tehran, Iran (aged 16-18 years) who completed a self-administered anonymous questionnaire on the use of tobacco products which was designed based on the Likert scale. After completing the questionnaires, the data were analyzed using, frequency (percentage), t-test (Independent Two-sample), analysis of variance (One-way ANOVA), Kendall’s and Pearson’s correlation coefficients, and the chi-square test (less than 0.01). Results: Overall, five ethnicities in the target population were examined in this study. Smoking among Arab, Fars, and Lur ethnicities, with mean scores of 4, 3.6, and 3.41, respectively, were higher than smoking among Turks, other ethnicities, and Kurds, with mean scores of 2.86, 2.36, and 2. In addition, smoking in family gatherings, the very low and low levels have the highest frequencies of 72 and 61, respectively, while smoking in friend gatherings, average and high levels have the highest frequencies, i.e., 99 and 57, respectively, with (Sig: 0.000) is less than 0.01. Conclusions: This reinforces the need to be alert for, and respond to, gender and ethnic disparities regarding the pattern of risk and protective factors. Thus, leisure activities and ethnicity may be key factors to tailor prevention programs to their unique characteristics and needs. Tobacco smoking, Free time, Ethnicity, Students سیگار کشیدن, گروه همسالان, ارتباطات بین فرهنگی, وضعیت اجتماعی-اقتصادی 318 326 http://jhr.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2027-1&slc_lang=en&sid=1 2022/11/52021/10/162022/07/282021/08/72022/04/32022/03/12021/12/202022/06/302022/06/62022/07/112022/05/242022/08/28 1401/6/6 2023/01/12022/12/192022/12/192022/11/192022/12/192022/12/252022/03/12022/12/192022/12/192022/12/192022/12/192022/12/19 1401/9/28 Azadeh Nazari Department of Communication, Faculty of Social Science, Communication & Media (FSSCM), Central Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran آزاده نظری a.nazari.83@gmail.com 0000-0002-7183-3750 No گروه ارتباطات، دانشکده علوم اجتماعی، ارتباطات و رسانه (FSSCM)، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Nastaran Khadjeh Noori Department of Communication, Faculty of Social Science, Communication & Media (FSSCM), Central Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran نسترن خواجه نوری khadjehnoori.n@gmail.com 0000-0002-6037-9329 Yes گروه ارتباطات، دانشکده علوم اجتماعی، ارتباطات و رسانه (FSSCM)، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Hourieh Dehghan Shad Department of Communication, Faculty of Social Science, Communication & Media (FSSCM), Central Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran حوریه دهقان شاد hourishad@gmail.com 0000-0002-5966-0762 No گروه ارتباطات، دانشکده علوم اجتماعی، ارتباطات و رسانه (FSSCM)، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Mahnaz Ronaghi Noutash Department of Communication, Faculty of Social Science, Communication & Media (FSSCM), Central Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran مهناز رونقی نوتاش mahnaz_ronagh@yahoo.com 0000-0002-5005-6278 No گروه ارتباطات، دانشکده علوم اجتماعی، ارتباطات و رسانه (FSSCM)، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

en تأثیر گروه درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد بر طلاق عاطفی و خودکارآمدی زوجین شاغل زمینه و هدف: طلاق عاطفی زمانی اتفاق می‌افتد که زن و مرد با هم زندگی سردی داشته باشند اما تقاضای طلاق قانونی نکنند. بنابراین هدف این پژوهش بررسی تأثیر درمان گروهی مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) بر طلاق عاطفی و خودکارآمدی زوجین است. روش کار: این یک آزمایش کنترل شده بود. شهرستان بوعلی استان همدان در سال 1399 دارای 338 کارگر متاهل کارخانه بود. نویسندگان 60 فرد مبتلا به طلاق عاطفی را با استفاده از پرسشنامه انتخاب کردند. 40 نفر از افراد دارای امتیاز پرسشنامه خودکارآمدی متوسط به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. گروه آزمایش 8 هفته درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد دریافت کردند، در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکردند. پرسشنامه طلاق عاطفی گاتمن 1994 و پرسشنامه خودکارآمدی شرر و همکاران 1982 به عنوان پیش و پس آزمون مورد استفاده قرار گرفت. SPSS نسخه 23 داده ها را تجزیه و تحلیل کرد. آزمون Shapiro-Wilk نرمال بودن توزیع متغیر را ارزیابی کرد. نمرات در گروه آزمایش و کنترل نرمال است زیرا طلاق عاطفی و خودکارآمدی معنی دار است (05/0 > P). آزمون لون برابری واریانس دو گروه جامعه را مورد آزمایش قرار داد. یافته‌ها: در مرحله پس‌آزمون، یافته‌های تحلیل کوواریانس نشان داد که درمان گروهی مبتنی بر پذیرش و تعهد منجر به نمرات کمتر طلاق عاطفی (p کمتر از 0.05) و سطوح بالاتر خودکارآمدی (p کمتر از 0.05) در بیماران شد. گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل. هر دو متغیر طلاق عاطفی (P = 0.414، F = 0.682) و متغیر خودکارآمدی (P = 0.601، F = 0.278) با توجه به نتایج آزمون لون واریانس یکسانی داشتند (0.601 = P، F = F. 0.278). نتیجه‌گیری: درمان گروهی مبتنی بر پذیرش و تعهد توانست طلاق عاطفی را به‌طور معنی‌داری کاهش دهد و خودکارآمدی را نسبت به گروه کنترل افزایش دهد. بنابراین می توان از درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد برای کاهش طلاق عاطفی و پیشگیری از آسیب های روانی و اجتماعی جلوگیری کرد. Background: Emotional divorce happens when a man and a woman live coldly together but do not request a legal divorce. So the aim of this study is to investigate the impact of acceptance and commitment group therapy (ACT) on emotional divorce and self-efficacy of couples. Methods: This was a controlled experiment. In 2020, Bu Ali town, Hamedan province, had 338 married factory workers. Authors chose 60 emotional divorce sufferers using a questionnaire. 40 persons with average self-efficacy questionnaire ratings were randomly assigned into experimental and control groups. The experimental group received 8 weeks of acceptance and commitment-based treatment, while the control group received no intervention. Gottman's 1994 Emotional Divorce Questionnaire and Scherer et al1982.’s self-efficacy questionnaire were utilized as pre- and post-test. SPSS version 23 analyzed data. Shapiro-Wilk test assessed variable distribution normality. The scores in the experimental and control groups are normal because emotional divorce and self-efficacy are significant (P < 0.05). Leven's test tested the population's two groups' variance equality. Results: In the post-test phase, the findings of the analysis of covariance showed that acceptance and commitment group therapy resulted in lower scores of emotional divorce (p less than 0.05) and higher levels of self-efficacy (p less than 0.05) in the experimental group in comparison to the control group. Both the emotional divorce variable (P = 0.414, F = 0.682) and the self-efficacy variable (P = 0.601, F = 0.278) were found to have identical variances according to the results of the Leven test (P = 0.601, F = 0.278). Conclusions: Acceptance and commitment group therapy was able to significantly reduce emotional divorce and increase self-efficacy compared to the control group. Therefore, it is possible to prevent acceptance and commitment therapy to reduce emotional divorce and prevent psychological and social damage. Emotional-divorce, Self-efficacy, Group Therapy, Acceptance and Commitment Therapy طلاق عاطفی, خودکارآمدی, گروه درمانی, درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد 327 336 http://jhr.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1849-1&slc_lang=en&sid=1 2022/11/52021/10/162022/07/282021/08/72022/04/32022/03/12021/12/202022/06/302022/06/62022/07/112022/05/242022/08/282022/05/26 1401/3/5 2023/01/12022/12/192022/12/192022/11/192022/12/192022/12/252022/03/12022/12/192022/12/192022/12/192022/12/192022/12/192022/12/5 1401/9/14 Elahe Afshari Department of Counseling, Faculty of Humanities, Hamedan branch, Islamic Azad university, Hamedan, Iran الهه افشاری e.afshar65@gmail.com 0000-0003-1565-3234 No گروه مشاوره خانواده، دانشکده علوم انسانی، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران Mohammad Ismail Ebrahimi Department of Psychology, Faculty of Humanities, Hamedan Branch, Islamic Azad University, Hamedan, Iran محمداسماعیل ابراهیمی Mse58_2007@yahoo.com 0000-0003-0545-6915 Yes گروه روانشناسی، دانشکده‌ی علوم انسانی، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی‌، همدان، ایران Arya Haddadi Behavioral Disorders and Substance Abuse Research Center, Hamadan University of Medical Sciences, Hamadan, Iran آریا حدادی arya.haddadi@gmail.com 0000-0002-9149-2877 No مرکز تحقیقات اختلالات رفتاری و سوء مصرف مواد، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران

en توانمندسازی مهارت های فرزندپروری خانواده مهاجر و پناهنده: مروری بر ادبیات زمینه و هدف: در سراسر جهان، بیش از 79.5 میلیون نفر به اجبار آواره شده اند، از جمله تعداد قابل توجهی از خانواده های مهاجر و پناهنده دارای فرزند. مهاجرت و پناهندگی در ابعاد مختلف از جمله سلامت روحی، جسمی و روحی بر این خانواده ها تأثیر می گذارد. شناسایی نیازهای خانواده و تقویت مهارت های فرزندپروری می تواند انسجام و سلامت خانواده و همچنین ادغام آسان در کشور میزبان را بهبود بخشد. این بررسی بخشی از پروژه Erasmus+ با بودجه IENE 8 (آموزش بین فرهنگی برای پرستاران در اروپا) با هدف توانمندسازی خانواده‌های مهاجر و پناهنده در مورد مهارت‌های فرزندپروری است. روش‌ها: این یک بررسی محدوده‌ای از ادبیات بود. کشورهای شریک IENE 8 (قبرس، آلمان، یونان، ایتالیا، رومانی، و بریتانیا) مقالات بررسی شده، ادبیات خاکستری و گزارش های رسانه های جمعی را در سطح بین المللی، اروپایی و ملی جستجو کردند. بازه زمانی جستجوی ادبیات علمی و خاکستری بین 2013-2018 و برای رسانه های جمعی بین سال های 2016 تا 2018 بوده است. یافته ها: 124 منبع مرتبط شناسایی شد. آنها شامل 33 مقاله بررسی شده، 47 سند ادبیات گری و 44 گزارش رسانه های جمعی بودند. این امر اهمیت درک نیازهای خانواده های مهاجر دارای فرزند را آشکار کرد. نتیجه گیری: از ادبیات مشهود است که نیاز به حمایت از والدین پناهنده برای تنظیم مهارت های موجود و توانمندسازی آنها برای توسعه مهارت های جدید وجود دارد. متخصصان مراقبت های بهداشتی و خدمات اجتماعی نقش اساسی در بهبود مهارت های فرزندپروری پناهندگان دارند. این امر می تواند با تدوین و اجرای برنامه های مداخله ای خانواده محور و حساس فرهنگی انجام شود. Bachground: Worldwide, more than 79.5 million people are forcibly displaced, including a significant number of migrant and refugee families with children. Migration and refugeedom affect these families in different dimensions, such as mental, physical and spiritual health. Identifying family needs and enhancing parenting skills can improve family cohesion and health, as well as smooth integration into the host country. This review is part of the Erasmus+ funded project- IENE 8 (Intercultural Education for Nurses in Europe) aiming at empowering migrant and refugee families regarding parenting skills. Methods: This was a scoping review of literature. The IENE 8 partner countries (Cyprus, Germany, Greece, Italy, Romania, and United Kingdom) searched for peer reviewed papers, grey literature and mass media reports at international, European and national level. The time period for the search of scientific and grey literature was between2013-2018, and for mass media, it was between 2016 and 2018. Results: 124 relevant sources were identified. They included 33 Peer reviewed papers, 47 Grey literature documents and 44 mass media reports. This revealed the importance of understanding the needs of migrant families with children. Conclusion: It is evident from the literature that there is a need to support refugee parents to adjust their existing skill and to empower them to develop new ones. Healthcare and social services professionals have an essential role in improving the refugees' parenting skills. This can be done by developing and implementing family-centered and culturally-sensitive intervention programs. Parenting, Migrants/Refugees, Cultural Competence والدین, مهاجران/پناهندگان, شایستگی فرهنگی 337 348 http://jhr.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1753-1&slc_lang=en&sid=1 2022/11/52021/10/162022/07/282021/08/72022/04/32022/03/12021/12/202022/06/302022/06/62022/07/112022/05/242022/08/282022/05/262021/03/7 1399/12/17 2023/01/12022/12/192022/12/192022/11/192022/12/192022/12/252022/03/12022/12/192022/12/192022/12/192022/12/192022/12/192022/12/52022/11/16 1401/8/25 Christiana Kouta Department of Nursing, Cyprus University of Technology, Limassol, Cyprus کریستینا کوتا christiana.kouta@cut.ac.cy 0000-0002-2079-638X Yes گروه پرستاری، دانشگاه صنعتی قبرس، لیماسول، قبرس Venetia Sofia Velonaki Department of Nursing, National and Kapodistrian University of Athens, Athens, Greece ونیتیا صوفیه ولوناکی venvel@nurs.uoa.gr 0000-0002-4776-7183 No گروه پرستاری، دانشگاه ملی و کاپودیستری آتن، آتن، یونان Runa Lazzarino Research Centre for Transcultural Studies in Health, Middlesex University School of Health and Education رونا لازارینو R.Lazzarino@mdx.ac.uk 0000-0002-4206-4913 No مرکز تحقیقات مطالعات فرافرهنگی در سلامت، دانشکده بهداشت و آموزش دانشگاه میدلسکس Elena Rousou Department of Nursing, Cyprus University of Technology, Limassol, Cyprus النا روسو elena.rousou@cut.ac.cy 0000-0001-6952-0483 No گروه پرستاری، دانشگاه صنعتی قبرس، لیماسول، قبرس Paraskevi Apostolara Department of Nursing, National and Kapodistrian University of Athens, Athens, Greece پاراسکوی آپوستولارا vapostolara@uniwa.gr vapostolara@un 0000-0002-6412-0936 No گروه پرستاری، دانشگاه ملی و کاپودیستری آتن، آتن، یونان AnaMaria Dorou Teacher, Edunet Nursing School Pictor Obedeanu 1, Craiova, Romania آپوستولارا دورو doru.anamaria@yahoo.com No معلم، مدرسه پرستاری Edunet Pictor Obedeanu 1، Craiova، رومانی Victor Dudau Trainer, Edunet Organization Basarabia, Craiova, Romania دورو دوداو vdudau@yahoo.fr No مربی، سازمان Edunet Basarabia، Craiova، رومانی Athena Kalokairinou Department of Nursing, National and Kapodistrian University of Athens, Athens, Greece آتنا کالوکایرینو athkal@nurs.uoa.gr No گروه پرستاری، دانشگاه ملی و کاپودیستری آتن، آتن، یونان Orazio Licciardello Scientific Director C;B Formazione Professionale, Catania, IT اورازیو لیسیاردلو orazio1947@gmail.com No مدیر علمی C;B Formazione Professionale, Catania, IT Manuela Mauceri Scientific Director C;B Formazione Professionale, Catania, IT مانوئلا ماوسری mauceri.manuela@gmail.com 0000-0003-3311-0022 No مدیر علمی C;B Formazione Professionale, Catania, IT Elena Nikolaidou Department Community Nursing Services, Cyprus Health Service Organisation, Limassol, Cyprus النا نیکولیدو elenanch@cytanet.com.cy No بخش خدمات پرستاری جامعه، سازمان خدمات بهداشتی و درمانی قبرس، لیماسول، قبرس Alfonso Pezzella Research Centre for Transcultural Studies in Health, Department of Mental Health and Social Work Middlesex University UK , London , UK آلفونسو پزلا a.pezzella@mdx.ac.uk 0000-0002-2000-5760 No مرکز تحقیقاتی مطالعات فرافرهنگی در سلامت، دپارتمان سلامت روان و مددکاری اجتماعی دانشگاه میدلسکس انگلستان، لندن، انگلستان Christina Samartzi Doctors of the World-Greek Delegation Athens, Greece کریستینا سامارتزی projects@mdmgreece.gr No پزشکان هیئت جهانی-یونانی آتن، یونان Andrea Kuckert-Wöstheinrich Research and innovative project, St. Augustinus-Gruppe Neuss, Germany and Manager Bachelor of Science in Health Studies Fachhochschule Vorarlberg GmbH University of Applied Sciences, Dornbirn, Austria آندره وکرت-وشتاینریش Andrea.kuckert@fhv.at No پروژه تحقیقاتی و نوآورانه، سنت آگوستینوس-گروپه نئوس، آلمان و مدیر لیسانس علوم در مطالعات بهداشتی Fachhochschule Vorarlberg GmbH دانشگاه علوم کاربردی، دورنبیرن، اتریش Irena Papadopoulos Department of Transcultural Health and Nursing Head, Research Centre for Transcultural Studies in Health, School of Health and Education Middlesex University UK, London, UK ایرنا پاپادوپولوس r.papadopoulos@mdx.ac.uk 0000-0001-6291-4332 No رئیس بخش سلامت و پرستاری بین فرهنگی، مرکز تحقیقات مطالعات بین فرهنگی در سلامت، دانشکده بهداشت و آموزش دانشگاه میدلسکس انگلستان، لندن، انگلستان

en تصحیح "آموزش طرح های مطالعات کاربردی در تحقیقات پزشکی" [مجله تحقیقات سلامت 2022; 11(3); 202-209] اصلاحیه The mistake made in article 9 is that the name of the fourth author is "Mehrnoosh Qomi", while the correct name is "Farnoosh Qomi".On behalf of the author, the publisher wishes to apologize for this error. The online version of article has been updated on 28 September 2022 and can be found at https://jhr.ssu.ac.ir/article-1-892-en.html. . . 349 350 http://jhr.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1692-9&slc_lang=en&sid=1 2022/11/52021/10/162022/07/282021/08/72022/04/32022/03/12021/12/202022/06/302022/06/62022/07/112022/05/242022/08/282022/05/262021/03/72023/01/21 1401/11/1 2023/01/12022/12/192022/12/192022/11/192022/12/192022/12/252022/03/12022/12/192022/12/192022/12/192022/12/192022/12/192022/12/52022/11/162022/12/19 1401/9/28 sajjad Bahariniya PHD MSc student of Health Services Management, School of Public Health, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran سجاد بهاری نیا sajjadbahari98@gmail.com 0000-0002-5757-182X No دکتری دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت خدمات بهداشتی درمانی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی، یزد، ایران Farzan Madadizadeh Center for healthcare Data modeling, Departments of biostatistics and Epidemiology, School of public health, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran فرزان مددی زاده madadizadehfarzan@gmail.com 0000-0001-7730-2187 Yes مرکز مدل سازی داده های مراقبت های بهداشتی، گروه آمار زیستی و اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی، یزد، ایران Elham Khaledi MSc student of biostatistics, School of public health, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran الهام خالدی elhamkhaledi76@gmail.com 0000-0000-0000-0000 No دانشجوی کارشناسی ارشد آمار زیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی، یزد، ایران Farnoosh Qomi MSc student of biostatistics, School of public health, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran فرنوش قمی ghomi.farnoosh@gmail.com 0000-0000-0000-0000 No دانشجوی کارشناسی ارشد آمار زیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی، یزد، ایران