en اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد گروهی و شناخت درمانی بر ناگویی خلقی و دلزدگی زناشویی، مطالعه موردی: زنان آسیب دیده از خیانت زناشویی شهر مشهد، ایران. عمومى General پژوهشي Research <strong>مقدمه </strong><strong>:</strong> با توجه به افزایش روزافزون خیانت و تعارضات زناشویی در دنیای معاصر،&nbsp; به نظر می رسد که جهت پیشگیری از طلاق و بهبود روابط زوجین&nbsp; استفاده از ابزار و برخی مداخلات ضروری می باشد. لذا، مطالعه حاضر با هدف مقایسه اثربخشی درمان گروهی مبتنی بر پذیرش و تعهد (<span dir="LTR">ACT</span>) و شناخت درمانی گروهی (<span dir="LTR">CT</span>) بر ناگویی خلقی و دلزدگی زناشویی زنان آسیب دیده از خیانت زناشویی شهر مشهد صورت گرفت.<br> &nbsp;<strong>روش</strong> <strong>:</strong> طرح پژوهش حاضر نیمه تجربی می باشد که در سال 1398 برروی 30 نفر از زنان آسیب دیده از خیانت زناشویی مراجعه کننده به مرکز مشاوره دانشگاه آزاد اسلامی شهر مشهد در سه گروه <span dir="LTR">ACT&nbsp; (n=10)</span> و <span dir="LTR">&nbsp;CT (n=10)</span>،کنترل (<span dir="LTR">n=10</span>) انجام گردید. گروه های مداخله تحت 12 جلسه گروهی <span dir="LTR">ACT</span>&nbsp; و <span dir="LTR">CT</span> به هر جلسه به مدت 90 دقیقه و هفته ای یکبار قرار گرفتند. داده ها توسط مقیاس ناگویی خلقی تورنتو و دلزدگی زناشویی پاینز در طی دو مرحله قبل از مداخله و پس از مداخله جمع آوری و با استفاده از آزمون مانکوا و نرم افزار <span dir="LTR">SPSS 22</span>مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.<br> <strong>یافته ها</strong><strong> :</strong> نتایج نشان داد میانگین نمره دلزدگی زناشویی در گروه <span dir="LTR">ACT</span> در مقایسه با گروه <span dir="LTR">CT</span>&nbsp; و میانگین نمره ناگویی خلقی در گروه <span dir="LTR">CT</span>&nbsp; در مقایسه با گروه <span dir="LTR">ACT</span>&nbsp; به طور معناداری کاهش یافته است (<span dir="LTR">P</span><0.05).<br> <strong>نتیجه گیری</strong> : اگرچه هر دو روش <span dir="LTR">ACT</span> و <span dir="LTR">CT</span> بر ناگویی خلقی و دلزدگی زناشویی زنان آسیب دیده از خیانت زناشویی موثر بودند ولی تاثیر <span dir="LTR">ACT</span> بر دلزدگی زناشویی و تاثیر <span dir="LTR">CT</span> برناگویی خلقی بیشتر بود.<br> &nbsp; <strong>Introduction: </strong>The aim of current paper was to compare the effectiveness of acceptance and commitment group therapy (ACT) and group cognitive therapy (GCT) on Alexithymia and marital boredom (MB) among women affected by marital infidelity in Mashhad.<br> <strong>Method:</strong> This clinical trial was a double- blind study with a pretest-posttest design in which two intervention groups and one control group were investigated. The study performed on women who realized their spouse infidelity and referred to Azad University Counseling Center in Mashhad in 2018. The sample consisted of 30 women who were selected by purposive sampling and were randomly assigned to two intervention groups and a control group (n=10 per group). The intervention groups were put under ACT training (twelve 90-minute sessions) and GCT training (twelve 90-minute sessions), but the control group did not receive any intervention. Data was obtained by the Toronto Alexithymia Scale-20 and Pines Marital Boredom Scale and was analyzed by multivariate analysis of covariance with SPSS (version 22) software.<br> <strong>Results:</strong> The results showed a significant reduction in the mean score of MB in the ACT group, also there was a significant reduction in the mean score of Alexithymia in the GCT group (P <0.05). So comparing both therapies, ACT was more influential on reducing marital boredom whereas GCT was more effective on reducing alexithymia.<br> <strong>Conclusion:</strong> Although both intervention methods were effective on Alexithymia and Marital Boredom in women affected by marital infidelity, it was demonstrated that ACT and GCT have more effect on Marital Boredom and Alexithymia, respectively. خیانت زناشویی, دلزدگی زناشویی, ناگویی خلقی, شناخت درمانی گروهی, درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد Marital Infidelity, Marital Boredom, Alexithymia, Group Cognitive Therapy, Acceptance and Commitment Therapy 316 327 http://jhr.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1633-1&slc_lang=en&sid=1 Maryam Sadeghi مریم صادقی m.sadeghi919@gmail.com 0000-0002-3578-6619 No PhD student of General Psychology, Department of Psychology, Tabriz Branch, Islamic Azad University, Tabriz, Iran دانشجوی دکتری روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران Naeimeh Moheb نعیمه محب moheb.n@yahoo.com 0000-0001-6036-4584 Yes Assistant Professor of Clinical Psychology, Department of Clinical Psychology, Faculty of Medicine, Tabriz Medical Sciences, Islamic Azad University, Tabriz, Iran استادیار روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی بالینی، دانشکده پزشکی، علوم پزشکی تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران. Marziyeh Alivandi Vafa مرضیه علیوندی وفا M.alivand@iaut.ac.ir 0000-0002-1197-9598 No Assistant Professor of Psychology, Department of Psychology, Tabriz Branch, Islamic Azad University, Tabriz, Iran استادیار روانشناسی، گروه روانشناسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.